Felicitaties

Vanmorgen al mails van NS, Vakantieveilingen en nog een paar commerciële sites, die op de hoogte zijn van mijn geboortedatum: FELICITATIES! De cynicus voelt zich bespioneerd. Mijn primitieve kant is de baas: ik aanvaard deze felicitaties, soms vergezeld van een cadeaucode of iets van dien aard, in dank.
Onderstaande kwam van de Groningse universiteit, waarmee ik na de buluitreiking, honderd jaar geleden, geen relatie heb onderhouden. Ze vergeten me niet! 😉
En deze nostalgische bespiegelingen zijn, hoe universeel ook, zeker op toepassing van mij.

Geachte …,
Hartelijk gefeliciteerd met uw verjaardag!Dit verjaardagsgedicht wordt u aangeboden door het Ubbo Emmius Fonds en de Rijksuniversiteit Groningen.

VAKANTIE

Terugdenken aan je studietijd is als heimwee
naar de grote vakantie: de zon, die zoen. Alle muggen
zijn vergeten net als je roodverbrande schouders.
De harde kantjes zijn van vroeger afgesleten, je schreef

een scriptie, verliet de stad, je studententijd werd een schiereiland,
je vond jezelf terug in je eerste baan: het eiland maakt zich van je los
en drijft steeds verder af. Weer een jaar erbij, je weet soms niet meer
wat je weet, laat staan hoe je eraan kwam: een vreemde

maakte je tentamens, tikte verslagen, sleepte zich
naar college en slecht betaalde stages. Hier sloopte je jezelf
om een toekomst te bouwen, groeide je uit een te kleine kamer.
Je herinnert je die ene keer, in drank gemarineerde nachten,

niet je constant leeggeroofde koelkast, het geldgebrek, het spoor
van gebroken harten. Op het nieuws hoor je dagelijks dat de bodem
waarop je bloeide steeds harder beeft, en toch blijft het onaangetast:
de heimwee naar die plek waar alles mocht, je nog alles worden kon.

2018 – Ellen Deckwitz (MA Nederlands / Literatuur en Cultuurwetenschap 2009)

Advertenties

Wake up and smile

dav

Song van de week (100) : Kristin Hersh – Teeth

De Ploeg (Groninger Museum)

ploeg3Het kunstenaarscollectief ‘De Ploeg’ bestaat nog steeds. Maar als er hier in Groningen over De Ploeg wordt gesproken, dan gaat het vooral om de beweging in de jaren twintig en dertig, dus zo’n negentig jaar geleden. De belangrijkste leden waren Jan Altink, Jan Wiegers, H.N. Werkman, Alida Pott, George Martens en Johan Dijkstra.
(Afbeelding: H.N. Werkman geschilderd door Jan Wiegers)

De beweging was vooral als reactie bedoeld op de laat negentiende-eeuwse romantiek. “Met de naam De Ploeg wilde men aangeven dat er op kunstgebied in Groningen iets nieuws ontwikkeld moest worden. De naam is bedacht door Jan Altink. Hij wilde de Groninger kunst gaan “ontginnen” en dacht daarbij aan het omwoelen van aarde. Hierbij is een ploeg nodig, vandaar de naam. De statuten waren van dit streven geen afspiegeling. Er werd een zeer pragmatisch doel omschreven: …’Groninger artiesten nader tot elkaar brengen en het kunstleven op alle wijzen te bevorderen’. De Ploeg kende geen artistiek manifest.” (van de Wikipedia-pagina)

ploeg4In het Groninger Museum loopt nu een mooie expositie over De Ploeg. Deze expositie geeft een mooi perspectief op zowel de producten, de schilderijen, alsook de beweging zelf, hoe de beweging zich ontwikkelde en hoe de leden zich tot elkaar verhielden. Zo was Jan Wiegers een tijd naar een sanatorium in Davos, nota bene financieel ondersteund door de andere leden, en ontmoette daar de Duitse expressionist Kirchner. Hij kwam een jaar later thuis met veel nieuwe inspiratie van Kirchner en bracht dit over op zijn Ploeg-maten, wat weer tot nieuwe Ploeg-elan leidde. (Afbeelding: Landschap, Johan Dijkstra)

Een ander terugkerend thema is ‘Blauwborgje’. Ik ken onder deze naam een verzorgingsinstelling in de stad Groningen. Nu weet ik, dat daar een paar  boerderijen stonden, dat het nog geen 100 jaar terug búiten de stad lag en dat het een geliefde locatie was voor Ploeg-leden om het landschap en de boerderijen te schilderen.

ploeg1Persoonlijk vind ik lang niet alle schilderijen echt mooi. Misschien houd ik wel meer van de schilderijen uit de romantiek van de 19e eeuw, waar dit een reactie op was. Soms ontbreekt alle diepte en lijkt het enigszins ‘naïef’. Tegelijkertijd snap ik ook wel, dat alles  ontsproten is aan de vrijheidsdrang, een nieuw artistiek elan dat ontstond met Vincent van Gogh als baanbreker. Des te meer realiseer je je, welke impact deze reactie op impressionistisch realisme en romantiek heeft gehad. Wat een enorme bevrijding er vanaf einde 19e eeuw kwam voor kunstzinnigheid. Ik heb nauwelijks verstand van kunst, maar dit moet wel van dezelfde orde zijn geweest als in de 16e eeuw, toen er naast stichtelijke voor het eerst ook wereldlijke kunst werd gemaakt.
(Afgebeeld: Kerkje van Oostum, door Jan Altink)

 

Steeds beter oppassen!

Gisteren weer zo’n lelijke poging om me ergens in te laten stinken. Ze worden steeds geloofwaardiger. Ik hád inderdaad het laatste jaar een paar keer te maken met overijverige Belastingdienst.
Bij deze dacht ik eerst nog: ‘maar dan is dit toch de ‘vergissing van de bank in uw voordeel’ (à la Monopoly). Toch maar even gekeken of dit bedrag een half jaar terug inderdaad een keer op mijn rekening is gekomen. Niet dus.
En dan kijk je verder: SS Held i.p.v. het bekende Belastingdienstnummer. En het ‘belastingteruggaaf.nl’-domein leidt naar nergens. En natuurlijk de nadruk op het hierover niet kunnen corresponderen. Tot slot de bekende, zij het dit keer kleine, taalfoutjes.
Toch…. deze zou herleidbaar moeten zijn. Dit bankrekeningnummer is toch van iemand? En het verzend-e-mailadres lijkt een ‘echt adres’…
Is er dan nog een klein kansje, dat ik dit écht nog moet betalen? In ieder geval: dan komen ze me maar wat persoonlijk tegemoet. Ik wacht af! 😉

= = = =

Logo Rijksoverheid
Belastingdienst

Geachte heer/mevrouw,

Door een storing in ons systeem heeft u op december 2017 een extra belasting toeslag gehad op uw rekening betreft de belastingteruggave van 2017 die bedoeld was voor een andere rekening. Wij hebben geprobeerd om de belasting toeslag te routerneren van u rekening, helaas is dit meerdere malen niet gelukt op het rekeningnummer dat bij ons bekend staat. U zal ook een brief van uw desbetreffende bank ontvangen. De foutieve toeslag bedraagt € 297,95.

Thans verzoeken wij u vriendelijk om de foutieve belasting toeslag van € 297,95 te retourneren.

– Wij verzoeken u vriendelijk om de foutieve toeslag over te maken naar tegen rekening NL15 INGB 0689 9995 50 T.N.V SS Held
– Uw betalingskenmerk: 070618
– Zodra u het openstaande bedrag heeft betaald, ontvangt u een bevestigingsbrief per post.

Wij zien de betaling naar de tegenrekening graag tegemoet en danken u voor uw medewerking.

Met vriendelijke groet,

Peter Veld 
Directeur-Generaal Belastingdienst

N.B. dit is een automatisch verzonden e-mail, het is niet mogelijk deze e-mail te beantwoorden.

Logo Rijksoverheid

Dit is een automatisch gegenereerd bericht. Een reactie op dit bericht zal niet worden gelezen of beantwoord.

 

 

The Death of Stalin

the death of stalinDeze film is gemaakt door Armando Ianucci, die geen Italiaan is maar een Schot. Ik had nog nooit van ‘m gehoord. In de film spelen wel enige bekende namen: Steve Buscemi en Michael Palin. Beide in een hen typerende rol, goed gecast. Dat geldt ook voor alle andere hoofdrollen: wat een heerlijk toneelspel. Want dat is het nogal: echt een acteursfilm. Het voelt ook echt alsof je zo’n beetje tussen ze staat.

Maar dit allemaal terzijde: het gaat hier om het bizarre verhaal over de geschiedenis, ja toch min of meer conform hoe ’t echt wás, tijdens de laatste dagen voor en na de dood van Stalin. Een tijd van gruwelijke terreur. Niemand was z’n leven zeker. Wat gold voor het volk, maar zeker ook voor de mensen direct om Stalin heen. Elke dag waren er lijsten van mensen, die opgepakt en omgebracht moesten worden. Voor Stalin c.s. was dit louter een administratieve kwestie. Totdat je zomaar zelf op die lijst komt. Het centraal comité zit om tafel geforceerd grapjes te maken, waarbij ondertussen iedereen bang is een verkeerd grapje te maken. Want dat kan je de kop kosten.

En dan krijgt Stalin een beroerte, ligt nog enige dagen bewusteloos op apengapen. Iedereen blijft bang, weet niet wat te doen. Een hilarische scène als hij even wakker lijkt te worden uit zijn coma. En dan het machtsvacuüm direct na z’n dood. Beria is er als de kippen bij om het dossier van hem zelf zoek te maken. Malenkov, eigenlijk de 2e in rij, maar tegelijkertijd degene die op de nieuwe lijst stond, de dans dus nét ontspringt, wordt conform de regels de nieuwe leider, maar iedereen weet dat hij een zwakkeling is. Beria gaat de touwtjes in handen nemen, maar Chroetsjov (Steve Buscemi) probeert stokken in het wiel te steken door andere liaisons te smeden. En zo is iedereen met z’n eigen agenda in de weer. Tussendoor wordt het rouwende volk de kop in geslagen: 1500 doden bij oproer en drukte in Moskou.

De film is een gespeelde docu en een komedie ineen. Eigenlijk een film zoals je nog nooit een film hebt gezien. De mensen, die op de komedie afkomen, zijn misschien teleurgesteld. De mensen die op de geschiedenisles afkomen, zien iets wat als absurdistisch overkomt.
Ik zat er precies tussenin. Dan geniet je intens van deze film met allemaal topacteurs.
(IMDB)

Terug naar het Begin – 2018

davHet afgelopen weekend stond helemaal in het teken van het Terug Naar Het Begin-festival in Appingedam en haar wijdse omstreken. Voor ons alweer de 5e keer dat we terugkeerden naar het begin. Ons eerste lustrum; het festival zelf vond alweer voor de 10e keer plaats. In stad-Groningen zag ik al maandenlang dikke reclameborden rondom lantaarnpalen, adverterend voor de festival. Maar desondanks sprak en spreek ik nog steeds heel veel mensen, ook hier in Groningen, die het hele festival niet kennen. Tegelijkertijd troffen we bij het festival zelf ook nogal wat mensen, die voor een weekendje naar de Ommelanden zijn gekomen, vanuit de andere kant van het land komen, speciaal voor Terug naar het Begin.
davJazeker: het is een pareltje! En dan ook nog eens met zomerweer van de afgelopen tijd. Ach, Repelsteeltje…. Niemand weet, niemand weet, dat dit het mooiste land van de wereld is! Zelfs tegen de rand van Delfzijl aan kom je uit bij Biessum en Uitwierde, verstilde plaatjes van het paradijs op Aarde. De schilders van De Ploeg, die wisten ’t in de jaren 20 al. Vroeg of laat wordt dit land ontdekt, als iedereen niet meer weet, waarvoor je gas ook alweer gebruikte. En dan zijn de rapen gaar; dan worden de kronkelende maren en de statige boerenhoven, de molens, de eindeloze hoeveelheid 12e eeuwse wierdekerkjes vergeleken met ‘Toscane’, maar dan anders.dig

En stel je voor, dat je op je fiets zit, laverend in de zomerwind, van kerkje naar kerkje, waar je eerst naar Remy van Kesteren luistert, die van Satie en van zichzelf speelt op een futuristische megaharp, naar een rondje van 8 cellisten die de Canto Ostinato vrijzinnig interpreteert met de grote Loppersumse kerk als klankkast. En de jongens van ‘davThe Given Horse’, in het pittoreske Opwierder kerkje, laten horen op welke muziek ze overleefden als straatmuzikanten in New Orleans en Dublin. Pianiste Annelie bakte een niemendalletje in de kerk Wirdum, waarbij ik moest denken aan Tantje Julia; ik zag in mijn verbeelding haar borsten op haar schouder, nee dat baarde niet veel opzien. Door een klein kerkraam scheen een felle zon een prachtige straal ligt pal op de toetsen en de handen van Annelie. Toen was zelfs de muziek even bijzaak.

sdrShishani en haar band met een kora en een bijzondere electronische bas/cello, in de kerk van Tjamsweer, waren ook minder dan de som der delen: mooie klanken uit al deze exotische instrumenten, maar waar blijft de originele melodie?
Veel om over na te praten, weer onderweg naar het volgende kerkje. ’t Kan niet altijd feest zijn; dan is het fietsen zélf weer het feestje, langs de maren, tussen het riet. Of het biertje of de cappuccino onderweg op een terrrasje.

davMaar in Leermens, in één van de oudste kerken van het land (11e eeuw!) speelde Djurre de Haan, Awkward i, met z’n compagnon op cello, een echt geweldig uurtje bijeen. Wat een originele liedjes! Zijn nieuwe CD heeft toprecensies gekregen, in de landelijke davkranten.

Op het laatst nog een korte voorstelling van Saman Amini, een Iraanse Nederlander die liedjes brengt met heftige teksten over vluchtelingenproblematiek en tussendoor verhalen vertelt. Ik had van hem nog niet gehoord, maar hij had juist enige weken 2x achter elkaar in de Stadsschouwburg gestaan met z’n voorstelling ‘Samenloop van omstandigheden’. Vijf sterren in de kranten. Het viel hier een beetje in het luchtledige, vond ik; je kunt de voorstelling vast en zeker beter integraal zien, met de verhalen in samenhang. Heel goed om deze artiest op deze manier eerst te leren kennen.

sdrWe klommen daarna nog even de toren van Uitwierde op om over de zee en Noord-Groningen uit te kijken. In de verte de zee, de Eemshaven, de eindeloze reeks joekels van windmolens. En onder ons een krans van grafzerken, een kring van boerderijen om de terp heen. Warme wind om de oren.
Wat bijzonder, dat de meeste mensen geen idéé hebben hoe heerlijk het hier is. Althans tijdens een weekend als dit weekend.