Nee, dan maar liever geen voortplanting

Mij trof vorige week in de NRC-next een ingezonden brief:

Geen voortplanting?
Mijn partner en ik hebben een verzamelinkomen boven de 125.000 euro, dus geen kinderopvangtoeslag meer per 2013. Wij hebben vier kinderen onder de 6 jaar voor wie wij aan kinderopvang in 2013 bij elkaar 1940 euro netto per maand moeten betalen.
Ik verdien zelf 2.200 euro netto per maand, dus houd dan 260 euro over. Mijn gehele salaris gaat – op 260 euro na – voor zeker nog vier jaar (tot de jongste naar de kleuterschool gaat) – op aan kinderopvangkosten.
Welke visie zit achter deze maatregel? Moeten goedverdienende tweeverdieners naar een kostwinnersmodel? Mogen goedverdienende tweeverdieners zich niet meer voortplanten?
Monique de Bruijn, Schiedam

Ten eerste: hoezo goedverdienende tweeverdieners Monique? Ik lees dat jij het alleen betaalt en dat je nog veel beter verdienende partner dus NIET meebetaalt. Hij houdt nog best veel over om dik van te leven en heeft misschien wel wat voor jou over ook! En misschien zelfs voor zijn kinderen!!
Maar verder nog: wie moet het dan betalen, Monique? Ik heb de indruk, dat jullie niet in de publieke sector aan het werk zijn met zulke inkomens. Dus hoewel jullie zo goed verdienen, lijkt het je toe dat je medeburgers jullie kwantitatief breed uitgemeten kinderwens maar moeten subsidieren?
Ik mag toch hopen dat dit soort ventilaties van op rechten gefixeerde snobs er gauw uit worden gehamerd met het steeds harder wordende bezuinigingsbeleid. Lijkt mij een mooi voorbeeld van oorlogswinst.

Webstreepjelog-fiasco

Vanaf 2005 weblogde ik op www.web-log.nl (het streepje mag er nu ook uit: www.weblog kan dus nu ook). Weblog.nl draaide op het Typepad-systeem en dat hield op te bestaan. Weblog.nl zou dus migreren naar het WordPress-systeem. Het ging om 389.000 weblogs! Dat zou in augustus gebeuren.
En dat is dus helemaal uit de hand gelopen. Inmiddels is http://joostvangroningen.weblog.nl weer online, maar het ziet er niet uit en het werkt slecht. Mijn ander weblog, het muzieklogje http://asongaday.weblog.nl was tot een week geleden helemaal niet online, is er nu weer, maar hier heb ik niks meer aan: het ging juist om de YouTube-clips: elke dag weer een goeie sing gehighlight. Zonder deze clipjes ben ik de DJ zonder plaatjes! ;-(

Joost van Groningen is nu alhier op WordPress. Werkt lekker. Maar wel zonde van het hele archief van 5, 5 jaar. Met ‘A song a day’…. ik weet het nog niet. Ik denk dat ik maar een switch ga maken en hier ook mijn muziekbelevenissen ga onderbrengen.

In Webwereld staan artikelen over het weblog.nl-fiasco. Vooral deze is veelzeggend:
http://webwereld.nl/nieuws/108426/migratiefiasco-web-log-nl-duurt-al-9-weken.html.
Ik heb zelf al regelmatig gemaild met de beheerders van weblog.nl. Soms krijg je snel reactie. Maar mijn laatste klachten hadden een negatieve toonzetting. Dom van mij: nou krijg ik niet eens reactie meer!

 

Misschien moet de VARA een ander callcenter inhuren?

“Goedemorgen, met de ledenservice van de VARA. Waarmee kan ik u van dienst zijn?”
“Goedemorgen (…). Gisteren is mijn vriendin gebeld door de VARA en werd haar het aanbod gedaan van de dubbel-CD “DWDD-recordings” in combinatie met een half jaar VARA-gids. Nu was dat een streep door de rekening van een leuke verrassing van mijn kant: ik was namelijk zelf ook gebeld, ruim een week geleden, en heb de aanbieding toen geaccepteerd, maar het bedoeld als een cadeautje voor haar en dus háár adres bij de VARA gemeld.”
“Meneer, wat is haar adres?”
Ik noem het adres, maar zeg direct: “Maar ik zou graag de aanbieding aan míj nu aan een ander willen aanbieden.”
Mevrouw is kortaf: “Ik heb haar adres nodig.” ….. “Mevrouw is niet bij ons bekend. Er staat geen aanbieding op haar naam.”
“Toch is ze gisteren gebeld. Ik kan me toch slecht voorstellen, dat ze heeft gedroomd.”
“Mevrouw is niet bij ons bekend. Wat is uw adres?”
Ze blijft erg kortaf, klinkt niet vriendelijk. Ik noem het adres.
“Uw aanbieding is geregistreerd. Ik zie dat bij deze registratie het adres van uw vriendin staat.”
“Dat is dus prima, maar ik wil nu graag dat mijn aanbieding naar een andere vriend gaat, wetende dat mijn vriendin nu zélf op de aanbieding is ingegaan.”
“Uw vriendin heeft geen aanbieding gekregen. Er staat niets op haar naam.”
“Neem mij niet kwalijk, maar dan wil ik graag dat u nog even nader kijkt of het alsnog in orde maakt, want zij heeft zich hiervoor opgegeven na een acquisitietelefoontje van een van uw collega’s. Ik zou graag haar aanbieding, die van gisteren, zo laten, opdat ik die van mij nu niet naar haar adres, doch naar een ander adres kan laten lopen.”
“Wij hebben niets in ons systeem.”
Meer komt er niet. Ik krijg haar voldongen feiten te horen en er volgt niets meer dat op ‘dienstverlening’ (laat staan ‘verleiding’ of acquisitie) lijkt.
“Als u zo blijft doen, dan heb ik geen zin in aanbiedingen van de VARA hoor. Ik wil graag dat u mij helpt. Het zijn uw aanbiedingen, waar ik op inga.”
“Nou moet u eens  goed luisteren meneeer……”
“U moet zelf eens goed luisteren naar mij mevrouw, ik…….”
Tuuttuuttuut.
Mevrouw heeft de hoorn erop gegooid!

(Dit via mail aan VARA laten weten. Dezelfde dag schuldbewuste VARA-medewerkster aan de lijn. Ze schaamden zich dood en gaan aan de bel trekken bij het callcenter, want “dit kan en mag zo niet!”)